- http://www.flickr.com/photos/harrystaab/
Dlaczego o tym.
Przed moim serwisem: emotywator.pl postawiłem za cel prezentowanie, pokazywanie, zwracanie uwagi na, omawianie, wskazywanie osób, wydarzeń, miejsc, wartości, które pomagają w pozytywnym zmotywowaniu do działania. Takich które mają szanse spowodować nowy sygnał do zmiany w życiu, do zmiany człowieka. Wierzę, że wokoło nas jest bardzo dużo wpisujących się w ten cel sytuacji, życiorysów, wydarzeń. Nie ukrywam, że liczę na podpowiedzi i chętnie z każdej skorzystam.
Występ (chyba należy napisać wystąpienie) jaki stał się udziałem ludzi zgromadzonych na obchodach do których okazją jest 30 rocznica powstania solidarności do takich wydarzeń należy.
Pani Henryka Krzywonos.
Poszukałem chwilkę i znalazłem (np.: wikipedia.pl, onet.pl) informacje o tej osobie. Pani Henryka Krzywonos 30 lat temu zatrzymując tramwaj, który prowadziła dała sygnał do rozpoczęcia strajku komunikacji w Gdańsku.
W poniedziałek 30 sierpnia 2010 roku uczestniczyła jak wiele innych osób na zjeździe solidarności.
Po zakończeniu wystąpienia lidera obecnej partii opozycyjnej, niespodziewanie podeszła do i weszła na mównicę. Zrobiła to w sposób jak mi się wydaje zupełnie spontaniczny, wywołany potrzebą chwili. Po prostu była przekonana, że należy to zrobić i nie przejęła się powagą sytuacji, wielkością audytorium i owacyjnym przyjęciem wystąpienie poprzednika (jak wcześniej napisałem: lidera partii opozycyjnej).
Oto co powiedziała (kierując słowa wprost do przedmówcy):
“Nie wiem, co panu się stało. Ja panu bardzo współczuję, ale proszę współczuć innym i dać im normalnie żyć, bo wszystko, co pan robi, to – przepraszam bardzo – mnie to obraża – pan niszczy godność Lecha, to pan ją niszczy, dołuje. Naprawdę tak się dzieje.”
Podsumowanie.
Nie zamierzam promować żadnych politycznych poglądów. Jestem przekonany jednak, że wystąpienie Pani Henryki należy pokazywać jako przykład walki o swoje. Jako przykład tego, że można, że po prostu można. Jak mi się coś nie podoba to mogę próbować to zmieniać.
